Participate!
Menu
Home Ondersteuning zoeken De Praktische Gids Wat kan je doen als je denkt dat iemand in een crisissituatie niet gepast zal kunnen handelen?

Wat kan je doen als je denkt dat iemand in een crisissituatie niet gepast zal kunnen handelen?

Crisiskaart of hulpkaart

Een persoon die in crisis verkeert, heeft het veelal moeilijk om adequaat te handelen of om hulp te vragen. Een eenvoudig hulpmiddel op zak hebben, kan de nodige ondersteuning op gang brengen. Met eenvoudig bedoelen we iets dat om weinig woorden en uitleg vraagt.

Maak een crisiskaart die je steeds op zak hebt. Je kan volgende gegevens op deze kaart vermelden:

  • Omschrijving waarom je de crisiskaart aan iemand geeft, bijvoorbeeld ‘Deze kaart geef ik u omdat ik in nood verkeer en zelf moeilijk hulp kan inroepen.’
  • Je naam en adres.
  • Naam en telefoonnummer van de huisarts.
  • Naam en telefoonnummer van een contactpersoon uit het persoonlijke netwerk.
  • Hoe de persoon kan handelen en wat best vermeden wordt.
  • Eventueel belangrijke medische gegevens: allergieën, suikerziekte, …

Voorbeeld: Crisiskaart

Wanneer je in een onvoorziene situatie moeizaam zelf tot een oplossing kunt komen of wanneer je het moeilijk hebt om in een onvoorziene situatie iemand aan te spreken, kan je gebruik maken van een hulpkaart. Op de hulpkaart onderscheid je 3 fasen:

  • Alles verloopt zoals voorzien.
  • Het verloopt niet zoals voorzien.
  • Ik loopt vast

Voor de 2de fase geef je mogelijke acties:

  • Handvaten om tot rust te komen.
  • Tijd nemen om zelf een oplossing te bedenken.
  • Nadenken aan wie je hulp kan vragen.

Wanneer iemand echter vastloopt, kan de kaart gebruikt worden om hulp te vragen.

Laat je inspireren een voorbeeld: Hulpkaart

Blue Assist

BlueAssist is een icoon dat vertrouwen biedt om hulp te vragen door mensen die het moeilijk hebben om een eenvoudige vraag te stellen aan een medeburger. Meer informatie: BlueAssist

Vergeet niet ...

Een crisiskaart, hulpkaart, BlueAssist, Communicatiepas en een crisisplan kunnen een houvast zijn voor bijvoorbeeld de politie, de huisarts, en hulpverleners. Deze middelen bieden echter geen garantie voor een goed verloop van de ondersteuning. Men kan stuiten op mensen die weigerachtig reageren, men botst op de grenzen van de professionele hulpverlening of vindt niet steeds een netwerk of vertrouwenspersoon die het plan ondersteunt of mee helpt uit te werken.

Bijgewerkt op 04/01/2018